Facebook Twitter Linkedin

Achter op de fiets bij Tim Coronel

De schijf van zes is voor planningsprofessionals het fundament voor personeelsplanning. Nieuwsgierig als ik ben, reis ik voor de rubriek “Achter op de fiets bij…..” stad en land af. Ik vraag bekende Nederlanders hoe de schijf van zes van invloed is op hun planning.

Racen is hot op dit moment. Op zich is dat niet gek voor ons chauvinistische Nederlanders. In elke sport waar één van “onze” sporters succes behaald, blinken we dan uit als meest fanatieke supporter. Toch is wat er op dit moment gebeurt in de autosport anders. Na drie klinkende overwinningen in de koningsklasse F1, is Max Verstappen een ware held geworden. En niet geheel onterecht. Ook buiten de baan gaat men volledig op in het racen. Er worden zelfs wilde plannen gesmeed om het circuit in Zandvoort terug op de F1 kalender te krijgen. 

Vanaf de bank thuis en als planningsprofessional natuurlijk leidend aan beroepsdeformatie, bekijk ik de verrichtingen toch anders. Ik vraag me simpelweg af wat het geheim is van het winnen van een dergelijke race. Is het niet gewoon één grote planningscyclus die zich afspeelt over het raceweekend? De auto configureren voor de training en hiervan leren. Tijdens de kwalificatie elke ronde weer beter rijden om de beste tijd neer te zetten. En zorgen dat je geleerd hebt van de prestaties om de race zo optimaal mogelijk te presteren. Om nog maar te zwijgen over het juist plannen van de pitstops en bandenwissel.

Zou elke planningsprofessional dan ook een goede F1 coureur zijn? In elk geval een goede teambaas, zou ik zeggen. Maar goed, zoals ik al zei ben ik niet geheel onbevooroordeeld. Dus heb ik mij laten informeren over de parallellen tussen planning en racen. En wie kan dat nou beter dan Tim Coronel (1972)? Zelf schreef hij meerdere kampioenschappen op zijn naam, waaronder de Dakar Rally’s van 2016 en 2017 in de Solo Class. Ik zocht hem op in het kartcentrum in Huizen. 

Een tweeling zijn creëert soms wat competitie onderling. Is dat bij jullie als coureurs dan nog heftiger?
Absoluut niet! Die competitie is al beëindigd toen we ter wereld kwamen. Ik was namelijk toen al de snelste. Daarna zijn we er maar mee opgehouden en doen we juist leuke dingen samen. Maar we zijn wel resultaatgericht en willen natuurlijk wel graag presteren. Maar dat zorgt er bij ons juist voor dat we elkaar naar een hoger niveau brengen. En ja, soms worden mensen wel eens moe van ons.

Max Verstappen is hot op dit moment en heel Nederland gaat vol gas achter hem aan. Had je dit succes kunnen voorspellen?
Succes, succes……. Zoveel succes heeft hij toch nog helemaal niet?

Hij heeft drie F1 races op z’n naam geschreven!?
Dat klopt, maar daar gaan we toch niet voor? We gaan toch voor meer?! Op z’n minst eerst een kampioenschap. En dan daarna nog veel meer. Dat gaat hem zeker lukken. Want we volgen de sport natuurlijk van heel dichtbij. En Max is niet zomaar uit het niks opgedoken. Hij was al een talent toen hij nog in kart reed. Hij heeft heel bijzondere vaardigheden. In de autosport is het zo, dat je succes van gisteren geen garantie is op succes vandaag of morgen. Max snapt dat en blijft zichzelf ontwikkelen. Dat vind ik zo mooi aan hem. Zijn goal is om een kampioenschap op z’n naam te schrijven. En ik weet zeker dat hem dat gaat lukken.

Een succes van een race hangt af van de coureur en de techniek. Wat moet er gebeuren wil Max kampioen worden?
Het is bij autosport eigenlijk net als bij plannen. Right moment, right place, right stuff. Het totaalplaatje moet kloppen. Ik ken gasten die briljante coureurs waren in de andere klassen, maar die zijn niet in een F1 auto terecht gekomen. Helaas voor hen heeft niemand daar hun talent gezien. De kunst is om al die elementen bij elkaar te hebben. Het voordeel is dat Max al op deze leeftijd een stoel bemachtigd heeft. Nu is het zaak dat hij zich blijft door ontwikkelen. Want als je Hamilton, Vettel en Alonso in dezelfde auto zet…… Nou dan weet ik niet zo zeker of hij gegarandeerd kampioen wordt. Het zal dicht bij elkaar liggen. En laten we eerlijk zijn. Het zou toch ook zonde van het spelletje zijn als Max nu al kampioen zou worden?

Je hebt zelf de Dakar Rally al tien keer gereden, waarvan zeven solo. Hoeveel roosteren komt daarbij kijken?
Dat hele proces begint zodra we gefinisht zijn. We maken dan een rooster voor het komende jaar. Maar die planning loopt eigenlijk altijd uit de hand. Zowel qua tijd als mankracht, maar ook in financiële zin. Toch is het belangrijk om een guideline te hebben. Net als het bouwen van een huis, het uitvoeren van een race, of het maken van een rooster. Je plant het, maar onderweg zijn er altijd dingen die storen of anders zijn dan je geplant had. Een wielophanging trilt los, dus je kunt niet verder en moet een noodreparatie doen. Ik hanteer zelf altijd een verdeelsleutel van 80 – 20 in alles wat ik doe. 80% is roosteren en 20% is anticiperen óp je rooster. Want er gaat toch altijd iets nét even anders.

Als je zo’n instelling hebt, heb je ook weinig stress.
Noooooooohhhhhh….. das niet helemaal waar. Want anticiperen is niet dat je het uit de planning laat lopen. Je anticipeert juist om het te voorkomen. Dus in je planning neem je dat mee, maar het onverwachte blijft om de hoek kijken. Dus de stress van als dit, als dat, die hou je. Racen blijft techniek en daar kan altijd wat mee gebeuren.

Doe je juist aan bijsturen van de planning omdat je een achtergrond in de autosport hebt? Of heb je dit juist geleerd in je bedrijf?
Dat komt denk ik wel door de race achtergrond. En dat pas ik toe in de business die ik draai met de kartbaan, de klimhal en de sportschool. Het plannen vormt bij alles de basis. Maar het anticiperen is heel belangrijk. Want ik wil altijd overal makkelijk op kunnen inspelen. Wij hebben bijvoorbeeld altijd reserves. Zowel in het raceteam als zakelijk. Want als het gaat regenen, is het drukker op de baan. Dan moet er rapido personeel bij.

In mijn privé leven thuis, doe ik dat een stuk minder. Of eigenlijk helemaal niet. Ik vind privé ook wel privé en dan moet je tot rust komen. Of juist lekker gek iets impulsiefs doen.

Planners zijn gek op rapportages en analyses en data crunchen. Wat is er gebeurd en waarom? Daar zit een sterke parallel in met autosport.
Ja absoluut, autosport gaat om planning. Alles moet gepland zijn. Dat is regel 1! Je zorgt voor een goede planning van het raceweekend. Wanneer wissel je banden, welke hoek op je spoilers zet je, you name it. Maar regel 2 is minstens net zo belangrijk. Neem alles vanuit het verleden mee om te anticiperen. Wat was mijn verbruik? Wat doet deze hoek met de downforce? Dat is je input om het de volgende ronde weer beter te doen. Dat doen we ook in de Dakar. Want je wilt zoveel mogelijk door engineren. Op die manier zorg je dat dingen niet onnodig nog een keer gebeuren. 

Wij houden bijvoorbeeld alles bij. We weten wat we gebruiken aan een benzine op gravel, weg of zwaar zand. Daar verbruik je het dubbele. Op basis van de route die we krijgen, denken we te weten wat er gaat komen. Daar plan je op met benzine, banden en vering. Dat is in de Dakar anders dan de F1. We hebben geen telemetrie zoals zij hebben. In het bivak weet niemand wat er aan de hand is. Pas na afloop kunnen m’n engineers de auto uitlezen en daar op anticiperen. Dus daarin leer je van het verleden om de toekomst beter te voorspellen. En minder verrassingen tegen te komen. Maar in the end is Dakar niet te plannen. Vorig jaar was er veel regen, we waren meer duikboot dan auto. Zoals ik al zei, gelukkig hebben we daar goede mensen voor. Het ligt namelijk niet direct in de energie van de coureur om daar mee bezig te zijn. Wij willen namelijk niet achterom kijken. Wij willen vooruit!

Wat is het beste advies dat je aan onze lezers kunt meegeven?
Volg je hart met passie en never give up dreams. Dan kom je er altijd. Zo is het ook met alles wat ik gedaan heb, ik heb altijd mijn doel bereikt. En het gekke is dat ik om me heen mensen zie die geld gedreven zijn. Dat moet niet zo zijn. Je moet het doen vanuit je hart, want pas dan krijg je resultaat. Dan komt de rest echt vanzelf wel. En natuurlijk, je krijgt heus een keer een lepel op je neus. Maar kom op, voor wie leef je nou?! Voor jezelf toch?! Nou zorg dan dat dat hartje het naar z’n zin heeft. Want dan wordt jouw hartje altijd blij.

Wij nemen als coureur gecalculeerde risico’s. Het gaat erom dat je bij het uitrijden denkt: “Wow, wat was dit op het randje. Goeie bocht.” Want ik praat bij het rijden. “Aanremmen, sukkel iets later, opletten, klip omhoog, yes!! Dit was het!” Je brengt jezelf daardoor naar die concentratie toe. Als je bleu aan het rijden bent, zonder je in die concentratie te brengen, dan kun je nooit goed presteren. Je focust je door te spreken tegen jezelf. Dan moet je wel nadenken en focussen. Dan breng je jezelf naar het niveau en dan komt de tijd of resultaat wel.

Dus mocht je weer een keer glazig naar je roostersoftware zitten te staren, praat dan tegen jezelf. “Kom op! Waar zit de onderbezetting? Hoe las ik dat op? Wie kan meer werken?” Dan komt het resultaat echt sneller. Of het ook rustiger is voor je omgeving, dat weet ik niet. Maar het helpt je wel.

Auto Tom Coronel