Facebook Twitter Linkedin

Sander Janson

De schijf van zes is voor planningsprofessionals het fundament voor personeelsplanning. Nieuwsgierig als ik ben, reis ik voor de rubriek “Achter op de fiets bij…..” stad en land af. Ik vraag bekende Nederlanders hoe de schijf van zes van invloed is op hun planning. Deze editie is met Sander Janson. 

Voor velen zit de zomervakantie er alweer op terwijl anderen op het punt staan te vertrekken. Jaarlijks is de zomervakantie het moment om weer op te laden en een stuk reflectie te doen op het werk. Op LinkedIn zag ik de oproepen voor de bekende boekenlijstjes veelvuldig langskomen. Als ik daar op af moet gaan, weet nagenoeg heel Nederland na de vakantie alles over Klantgericht Leiderschap (Sydney Brouwer), De Ladder (Ben Tiggelaar) en Make Disruption Work (Alexandra Jankovich). Er is natuurlijk niets mis met je  leven lang leren, maar is de zomervakantie niet ook de periode om samen tijd door te brengen met het gezin? Niet dat ik zo’n romanticus ben, maar ik hoor hier bijna niemand over.

Misschien is hier wel een hele simpele verklaring voor. We zijn natuurlijk allemaal bezig om het perfecte imago van onszelf te delen met de maatschappij. Niemand wil onder doen voor elkaar. En dan helpt het natuurlijk niet als je ontzettend opziet tegen de zomervakantie. De jaarlijkse stress-test voor gezinnen en relaties dat zich langzaam ontwikkeld op de Route du Soleil, om tot een kokende climax te komen in de file tussen Dijon en Lyon. Want wie is nu de schuldige van het feit dat het lievelingsknuffeltje van de kleine telg nog thuis op de keukentafel ligt?

Voor een workforce management professional zou de zomervakantie een eitje moeten zijn. Toch bleek na een korte rondgang door mijn netwerk, dat er nogal wat stress ervaren wordt. Geen paniek, mijn goede vriend Sander Janson (1970) heeft 15 jaar lang Campinglife gepresenteerd op RTL. Als iemand weet hoe je met de vakantiestress om moet gaan is hij het wel. We spraken af op het Scheveningse strand voor een paar wijzen lessen en een verkoelende Mojito.

Sander, wij zijn zo’n gezin dat veel stress ervaart tijdens de zomervakantie. Wat is het geheim van een goede planning tijdens deze periode?
Na 15 jaar lang elke zomer uit een koffer te hebben geleefd denk ik wel getraind ben. De truc zit hem erin dat je je niet te druk maakt om het inpakken van de koffers. Je weet toch wel wat je mee wilt nemen en wat je nodig hebt, want je doet op vakantie zo ongeveer dezelfde routine als thuis. Opstaan, tanden poetsen, douchen, gelletje in je haar en boxershort aan. Dat wordt op vakantie niet anders, dus als je weet wat je mee moet nemen, ervaar je al meer rust. En maak je niet druk, want het kan altijd zijn dat je wat vergeten bent. Dan koop je dat toch gewoon onderweg. De zomervakantie heb je verdiend, je hebt het hele jaar hard gewerkt. Dus laat die vakantie dan niet verpesten door stress, dat is helemaal niet nodig. En ik zie het bij meer mensen gebeuren, je bent daar echt niet uniek in, Mark.

Wat mijn tip is, begin zo vroeg mogelijk met je vakantieplezier. Je weet vaak al ver van te voren waar je heen gaat, hoe leuk is het dan om op Google Earth te kijken waar je heen gaat en welke leuke baaitjes er in de buurt zijn. Alles is te vinden op internet, dus je weet ook meteen waar je leuke dingen kunt doen. Doe dat op tijd en ga niet twee dagen van te voren zo’n suf boekje kopen. Geniet van je voorpret dat is juist zo belangrijk. Mensen denken vaak pas dat ze vakantie hebben als ze op de plaats van bestemming zijn. Ze komen vol van de stress aan en rennen alle bezienswaardigheden af. Dan kun je er toch niet van genieten? Je vakantie begint al bij het boeken, en gaat verder als je de deur dicht trekt en de auto start. Je rijdt dan rustig die kant op en je ziet wel wat er gaat gebeuren onderweg. Mocht het dan toch zijn dat je achteraan sluit in de file, so what?! Je bent toch gezellig onderweg met Annika en Nicolai? Doe dat nou eens keer, eigenwijsje!

Wel een heerlijke levensstijl. Ben je überhaupt meer van het voorspellen of van het loslaten in je dagelijks leven?
Go with the flow is wel meer mijn levensstijl. Dat is fijn, maar kan ook lastig zijn. In ons leven is de structuur al van jongs af aan voor ons bepaald. Na het behalen van je diploma ga je eerst een jaartje reizen en plezier maken. Daarna ga je werken tot je pensioen. Daartussen liggen nog wat andere milestones, want je moet een vriendje of vriendinnetje vinden om mee te gaan hokken. Dan misschien wel kinderen en een hond en uiteindelijk heb je je pensioen gehaald en ga je dood. Dat is een soort planning die we allemaal moeten volgen. En doen we dat niet, dan vraagt men waarom we afwijken van het plan. Dan ben je opeens bijzonder. Ik ben altijd anders geweest dan de rest. Ik heb eerst LBO gedaan en daarna via het MBO naar het HBO. Uiteindelijk wilde ik vrije tijdswetenschappen studeren aan de universiteit, wat helaas niet is gelukt, omdat ik niet zo van de exacte vakken was. Daarom ben ik activiteitenbegeleider geworden en uiteindelijk in de televisiebranche terecht gekomen. En hoe gek het ook klinkt, alles is mij komen aanwaaien. Ik wilde namelijk nooit presentator, maar de beste publieksentertainer worden.

Hoeveel roosteren komt er kijken bij een draaidag van Campinglife?
We hebben een strakke planning gehad. De regisseur had zich verdiept in alles en maakte dan het rooster. ’s Ochtends om 10:00 ontmoeten we het stelletje voor een interview. Dan een paar shots hier, dan de nieuwe caravan tonen en weer door naar de barbecue voor het eindshot bij het eten. Dat was dus al met al hard werken. En soms ook minder charmant dan dat het klinkt. De toren van Pisa heb ik bijvoorbeeld drie keer gezien en het Colosseum wel een keer of vijf. Wij hadden niet de tijd om het te bezoeken op een toeristisch tempo, onze planning was altijd strak. Soms kwamen we niet eens binnen, maar draaide we gewoon van afstand. Vergeet ook niet dat ik op zo’n draaidag de hele tijd bezig was met wat er om me heen gebeurde. Ik wist altijd waar de camera was en zorgde dat de gasten zich openstelde voor de camera. Dat is de hele tijd opletten en bijsturen, daarom heb ik nooit voor de volle 100% kunnen genieten. Natuurlijk zag ik het wel, maar niet zoals jij en Annika met Nicolai op de arm naar de Michelangelo staat te staren. Nu heb ik de tijd wel, maar moet ik me ertoe zetten. Misschien kun je stellen dat ik na 15 jaar Campinglife wel een beetje beschadigd ben geraakt als toerist. Want ik merk dat ik nu soms op hetzelfde tempo door een museum heen schiet.

Zou je dan niet voor de verandering eens een programma willen maken dat wat losser is?
Ja, heel graag! We zijn net klaar met een pilot van een nieuw format. Ik heb namelijk wat leuks bedacht. Het heeft een link met Campinglife, maar dan met meer diepgang over persoon die met vakantie gaat. Heerlijk om op die manier de verdieping op te zoeken in gesprekken. Het is zo mooi om te zien wat er speelt onder de mensen. Kijk, Campinglife was gewoon commercieel gedreven. De gesprekken met mensen waren altijd kort. “Waarom heb je voor Italië gekozen?” en weer door. Nu kan ik de tijd nemen voor de mensen. We zouden eigenlijk als mens meer moeten “ont-moeten”, weet je wel, minder moeten.

Zal ik je eens wat grappigs vertellen? Ik ben de afgelopen 2 jaar helemaal niet op vakantie geweest. Het trekt me niet op de een of andere manier. Ik mis Campinglife, want je ziet de mooiste plekken van Europa. Alleen na 15 jaar is het heerlijk om hier thuis te zijn in Scheveningen. Wat nog wel op mijn verlanglijst staat is met de motor of de camper 'Route 66' doen en ik zou nog weleens naar Antartica willen gaan, want daar komt nooit iemand. Ik ga naar Ijsland met Expeditie Janson (www.expeditiejanson.nl). Ik wil wel eens wat andere dingen doen dan camperen. Als ik nu ga kamperen krijg ik überhaupt geen rust. “He Sander, fotootje!” Dat vind ik heel leuk en gaaf, maar op vakantie wil ik rust. Ik ben geen fan van bakken op het strand. Ik ben meer van de avontuurlijke vakantie. Dat hoeft niet ver, kan ook al met de motor naar Zuid Duitsland.

Sander Janson

Pas je de kunst van het bijsturen als presentator ook toe in je privéleven?
Als publieksentertainer heb ik geleerd snel te reageren en een weerwoord te hebben. Maar in het echte leven is het net anders. \volgens mij merk je snel genoeg dat je het leven niet kunt veranderen en dat je wordt gedwongen het anders te doen. Dat is een wezenlijk verschil met het werk als presentator. In mijn privé leven heb ik vaak genoeg gedacht dat ik het liefste zou gaan flippen. Vervolgens bedenk ik me of het wel echt zo erg is wat er gebeurd en blijkt het wel mee te vallen. Dan helpt het in en uitademen toch het beste en gaan we weer door.  

M’n moeder is astrologe, en ze zegt altijd: “het leven kristalliseert zich van zelf uit.” De enige die voor in de bus zit ben jij. Ga je verkeerd dan word je vanzelf weer op het juiste pad gebracht. Ik geloof dat dingen gebeuren omdat ze moeten gebeuren en dat het leven grotendeels al is uigestippeld. Dat geeft mij rust. Er is al zo veel stress en mensen plannen misschien wel te veel. Waarom denk je dat de tijd zo snel gaat? Omdat we te veel bezig zijn met morgen. Leef nou eens een keer vandaag. Vijf minuten wachten bij de dokter duurt lang. Weet je waarom? Omdat je je bewust bent van elke minuut. En als je druk bent is een dag van acht uur te kort. Dus als je bewust bezig bent met het moment, dan maak je alles beter mee. Plan wel, maar geniet dan van momenten dat je het geplande aan het doen bent.

Als presentator van Campinglife stond je aan de basis van misschien wel menig huwelijkscrisis en nu sta je als Buitengewoon Ambtenaar van de Burgerlijke Stand aan de basis van het huwelijken. Wat zie je terug in je rapportages en analyses van huwelijken?Ja, geinig he? Misschien is de cirkel wel rond. Het was overigens niet een bewuste keus. Een vriendje van mij vroeg of ik hen wilde trouwen. Dus heb ik een opleiding gevolgd en beëdigd. Ik vond die trouwerij wel heel erg leuk om te doen. Al denk ik dat sommige mensen het wel vreemd vinden. Want ik blink nu niet uit in het consistente behoud van relaties. Toch vind ik het juist fijn als mensen zo volmondig ja kunnen zeggen tegen mensen met wie ze de rest van hun leven samen willen zijn. Daar wil ik graag getuige van zijn. Mochten er nu mensen zijn die na een kampeervakantie in een crisis zijn gekomen, dan wil ik die ook graag helpen hoor, want het is niet nodig. Laat ze maar hier naar Scheveningen komen, dan zal ik het repareren. We sluiten dan gewoon een reparatiehuwelijk. Zo noemen we dat in vakjargon.

Zonder gekheid, het fundament van een goed huwelijk is elkaar loslaten en je moet natuurlijk gek zijn van elkaar. Ik heb genoeg leuke vrouwen om me heen, maar niemand met wie ik echt het gevoel heb er gek van te zijn. Ik vind je wel leuk, maar voor “wel leuk” doe ik het niet. Ik hoopte vaak dat ik verliefd zou zijn of worden. Maar als het niet zo is, dan doe ik het niet. Je moet helemaal gek zijn van iemand. Want dan kan de ander je ook raken. Dan zoek je de verdieping op en verander je beide. En zoals ik zei durven loslaten. Als je beter kunt krijgen moet je gaan, maar tot die tijd ben je van mij en doe ik dat vol vertrouwen.

Wat is het beste advies dat je aan onze lezers kunt meegeven?
Zorg voor een reële planning. Ik ken een jongen die z’n huis aan het verbouwen is, en die plant als een dolle blinde stier. Die gaat het niet redden want hij overplant, en dat frustreert mij. Dus plan reëel en haalbaar. Uiteindelijk ken je jezelf en je organisatie het beste. Voor de een moet je wat strakker plannen en voor de ander wat losser. Dus denk goed na hoe hard of strak die deadline er moet staan. Wees reëel naar de mensen om je heen, met wie je dat doet en voor wie je plant. Een beetje pressure is niet vreemd, daar wordt je beter van. Als je doelen wilt behalen moet je plannen, maar een goeie planner heeft ook geluk.