Facebook Twitter Linkedin

Achter op de fiets bij Frans Duijts

De schijf van zes is voor planningsprofessionals het fundament voor personeelsplanning. Nieuwsgierig als ik ben, reis ik voor de rubriek “Achter op de fiets bij…..” stad en land af. Ik vraag bekende Nederlanders hoe de schijf van zes van invloed is op hun planning.

De lente en zomer maanden hebben een positief effect op mijn humeur. En als ik om me heen kijk, ben ik niet de enige die er baat bij heeft. Alles gaat net even wat makkelijker en vooral gezelliger. Of dit nu op het werk is of gewoon thuis. Natuurlijk helpen de BBQ’s her en der hier ook aan mee. Dat maandelijkse werkoverleg op kantoor heeft toch een andere dimensie als je samen staat te koken met een verkoelend biertje of rosétje erbij. En die buurman is toch een stuk gezelliger als hij een vleestang vasthoudt in plaats van z’n klustang.

Goed eten en drinken zijn vanzelfsprekende ingrediënten voor een geslaagde BBQ. Iemand die met de BBQ kan werken, draagt ook bij tot een succes. Maar veel mensen vergeten het allerbelangrijkste onderdeel van de BBQ. Muziek! Dat kan het maken of breken. Want de smaak voor het eten tussen mensen kent al veel verschillen, laat staan de muzieksmaak. Want wat doe jij? Zet je jouw eigen favoriete muziek op of kies je voor een playlist op Spotify? Of laat je de gasten zelf steeds een nieuw nummer opzetten? Dan is één ding zeker, de samenhang ontbreekt. En voor je het weet zijn jouw BBQ én je sfeer beiden uitgewerkt.

Nu ik er zo over nadenk, is muziek toch wel een bijzonder onderwerp. Ja, het is persoonlijk en toch hebben we er allemaal wat mee. Soms zijn we het roerend met elkaar eens en blijkt een liedje een hit te zijn. Maar dan schuilt het gevaar dat het van een hit soepel doordraait naar de categorie goud maar fout. Waar zit dan het geheim van een goed liedje in? Zijn er ingrediënten die een hit kunnen maken? Net zoals er ingrediënten in een marinade zitten die je BBQ tot een succes kunnen maken.

Nu ken ik iemand die zowel van BBQ-en houdt en ook weet wat een hit is. Hij is de enige Nederlander die fans heeft weten te maken met “Lieveling” “Jij denkt maar dat je alles mag”. De keren dat ik zelf lieveling, jij denkt maar dat je alles mag thuis zei, resulteerde bij mij juist in een bezoek aan de plaatselijke bloemist. Ik nodigde mezelf uit voor een goed gesprek en dito BBQ bij Frans Duijts (1979).

Je hebt onlangs een nieuwe single uitgebracht “Vijf in de klok”. Kun je het succes van een single voorspellen?
Als dat nou eens waar was…….. Dan had ik hier niet meer gewoond. Dan had ik Pluto gekocht en daar gaan zitten. Niemand kent dat recept en wie zegt van wel, staat te liegen. Kijk naar jezelf. Waarom vind jij een liedje mooi? En vind je dan ook al die liedjes van diezelfde artiest mooi? En dat is gek he? Want ze zijn allemaal door dezelfde artiest gezongen. En door dezelfde componist en schrijver geschreven. En toch vind je ze niet allemaal mooi.

Hoe is “Vijf in de klok” ontstaan dan?
Eind van de zomer komt er een nieuw album uit. Dus heb ik samen met de platenmaatschappij een writers camp belegd. Dan zit je met om en de nabij 20 mensen te werken aan het album. In kleine teams van een man of 5 ga je aan de slag met je eigen opdracht. Het ene team schrijft een up tempo nummer en de ander juist weer een ballad. Ik loop er zelf dan continu tussendoor en stuur bij. Wat meer van het één, of juist wat minder van het ander. En na 3 dagen buffelen heb je dan 17 nummers.

Maar dan ben je er nog niet, want dan begint eigenlijk het moeilijkste. Want een album bevat tegenwoordig slechts 10 nummers. Dus moet je een boel gaan kiezen. De 10 nummers die het beste passen bij het moment en de sfeer op je album neem je mee. De rest bewaar je voor later voor een ander album. En soms kan er wat in de wereld gebeuren en past het, dan breng je het als single uit. En als ik vind dat het liedje beter bij een collega past, dan houd ik het niet voor mezelf.

Hoe ziet je rooster eruit van een gemiddelde week?
Ik ben altijd druk en bezig. Naast mijn entertainment heb ik ook nog twee andere bedrijven in de sloopwerken en houthandel. En dan ook nog mijn gezin, wat in de volgorde eigenlijk als eerste moest komen. Ik probeer altijd de woensdagmiddag mijn papamiddag te hebben. Al lukt dat steeds moeilijker. De sleutel ligt in het goed plannen en gebruik van de agenda. Daarin blok ik veel voor het een en ander. Gelukkig helpt mijn management in het ordenen van de agenda. Behalve de zomervakantie, want die is heilig voor me. Dan ben ik gewoon 4 weken onbereikbaar. Met de caravan, ja ik heb een caravan. En dan lekker met het gezin leuke dingen doen.

Tot zover dus de charme van het leven als artiest?
Zeker! Er zijn weinig mensen die het verhaal erachter kennen. Die zien alleen het beeld van de buitenkant. Frans die aankomt in een dikke BMW, een half uurtje een paar liedjes doet en dan weer wegrijdt met een paar duizend euro’s in de zak. Er gaat een boel meer in om, het is ook gewoon echt een bedrijf. Het zijn ook hele investeringen die je moet doen voor een album. Het is echt niet zo dat je een plaat opneemt en er dan bent. Daar gaat serieus geld in zitten en dat moet terugverdiend worden. Denk maar aan de promotie, de videoclip en het hele marketinggebeuren. Er werken in totaal 23 man bij mij in dienst. Die verzorgen de boekingen, het licht, het geluid en managen het product Frans Duijts.

En dat is dan nog even los van de spanning die bij een album komt kijken. Je laat je kindje aan de wereld zien en dan gaat iedereen er wat van vinden. De zenders moeten het gaan oppakken, YouTube moet gaan lopen, de optredens geboekt gaan worden. Dat is dan ook het moment waarop je pas kunt zeggen of je een oké liedje hebt of een hit.

Moet je weleens bijsturen in de volgorde van je liedjes bij een optredens?
Dat gebeurt bijna nooit. Natuurlijk kijk je naar het publiek en wie er voor je staat en na je komt. Maar het grootste gedeelte staat toch al vast. De grootste hits willen ze sowieso horen. En aan de opdrachtgever vraag ik altijd wat er sowieso gespeeld moet worden. Maar saai is het nooit hoor. Want er gebeurt altijd wel wat. Geen enkele inleiding is hetzelfde. Dus ik kan 3x op een avond “Jij denkt maar dat je alles mag” zingen en 3x is het totaal anders begonnen. En nieuwe liedjes gaan er zeker in en dan liefst 2x om ze er aan te laten wennen. Maar ik bepaal zelf de volgorde van de liedjes. Ik moet ze tenslotte ook zelf zingen, he? Maar je bent wel in opdracht van de klant. En vaak heef de klant maar 1 wens voor een bepaald liedje. En verder kies je de liedjes die aansluiten op het thema en het publiek. “Waarheen waarvoor” zal ik niet zo snel zingen op een bruiloft. Logisch. En je hebt in de loop der jaren je ervaring opgedaan en dan weet je wat wel en niet werkt. En natuurlijk gaat het wel eens anders dan je gepland had. Dan sta je een liedje te doen en dan had je een nummer klaar staan, maar zeg je toch even tegen je geluidsman, doe eerst die andere maar.

Als je een rapportage zou moeten maken van al je optredens, wat was dan het spannendste om te doen?
Optreden voor 200 man of 2.000 man maakt niet zoveel verschil. Het grootste wat ik ooit heb gedaan, is een optreden voor 130.000. Dat was voor Radio538 met Koninginnedag. Dan sta je niet meer voor mensen te zingen, maar voor een grote oranje menigte. De eerste 10 rijen zie je nog wel, maar de rest niet meer. Voor mij maakt het geen verschil als ik kijk naar de zenuwen. Als ik heel eerlijk ben, dan is hoe kleiner en intiemer, hoe lastiger ik het vind. Dan ben je bijna 1 op 1. Iedereen kijkt je aan en je hebt veel contact. En alles wat je zegt en komt 1 op 1 binnen. En bij groepen zijn ze niet zo zeer met mij bezig. Een paar maanden geleden, stond ik bij Teppanyaki naast de kok te zingen. Dat is best lastig om de mensen dan uit de stoel te krijgen. Wel heel leuk trouwens.

Als je je carrière zou analyseren, wat is dan je grootste blunder?
Er zijn niet veel plaatsen in Nederland die dezelfde naam hebben. Gelukkig! Maar ik heb een keer in het ene dorp gestaan, maar moest dan in dat andere dorp zijn. Alleen lag dat 2 uur verder weg. Dat is waardeloos want er staan dan mensen te wachten op je. Ik wil namelijk graag een half uur voor het optreden op de locatie aanwezig zijn. Ik houd er niet van om binnen te vliegen, snel een ander jasje aan te doen en het podium op te vliegen. Het kletsen met de opdrachtgever vind ik belangrijk. En natuurlijk de fans die even op de foto willen. En weet je wat het is, ik plan gewoon niet te strak. Want ik houd er niet van om me aan de klok te houden. Als het gezellig is en de sfeer zit er goed in, dan kijk ik heus niet op een kwartiertje.

Wat is je beste advies voor onze lezers?
Duidelijk zijn in wat je kunt opleveren en wat je verlangt van anderen door niets in te vullen. Dan krijg je duidelijkheid naar alle betrokkenen. Zeg gewoon hoe het is. Zeg of iets lukt of niet. En niet dat half bakken van misschien gaat het mogelijkerwijs wel lukken. Dan krijg je toch andere verwachtingen en moet je die achteraf gaan repareren. Het is beter om gewoon meteen te zeggen “nee, lukt niet”. Dan slaat misschien de blinde paniek bij de ander toe, maar dan kun je samen kijken naar alternatieven en wat dan wel kan.